25 april, 2019

Een babbel met Kevin De Bruyne: Al dansend een verhaal vertellen

Bij sommige mensen zie je aan hun lichaamsbouw en de manier van lopen welk beroep ze uitoefenen. Zo is dat ook bij Kevin De Bruyne, onze leerkracht woord en musical op MAAK.  Zijn fiere en soepele houding verraadt het silhouet van een danser en acteur.  Hij is een man die niet zomaar in een vakje te stoppen valt. Hoog tijd voor een kennismaking!

Hoe ben je op MAAK terecht gekomen?
Alain Reubens (leerkracht op MAAK) was mijn pianoleerkracht en -begeleider op het conservatorium in Brussel en hij vroeg me om dans te geven. Dat moet zo’n 12 jaar geleden geweest zijn. Ik begon met 2 uur dans in de musicalafdeling maar geleidelijk aan evolueerde ik naar een groter pakket met ook woordvakken erbij. Momenteel geef ik bijna alle woordvakken – en dat zijn er heel wat. In de musicalafdeling ben ik leerkracht spel, dans en musicalatelier.

Welke opleiding heb je gevolgd om zo’n divers pakket te kunnen geven?
Ik volgde een master musical. De opleiding op zich is heel divers, dat is inherent aan het genre. Spel (acteren), dans en zang zijn de drie basispijlers van musical. Ik moet wel bekennen dat zang niet echt mijn ding was, ik heb me vooral op dans en spel gefocust.

Welke vooropleiding heb je als kind gevolgd?
Als tiener was ik steeds bezig met toneel en dans. Ik speelde in een amateurtoneel en danste in een dansgroep. Eigenlijk ging het dansen vanzelf en ben ik daarin autodidact. Ik kon pirouetten uitvoeren voordat ik op het conservatorium kwam en op mijn 16de gaf ik ook al dansles. Aan de academie in Mortsel volgde ik woord en klassieke zang.  

Voordat ik naar het conservatium ging, heb ik ook een jaar filmregie gedaan in Sint-Lukas Brussel. Ik heb geleerd dat film heel interessant is, maar ik niet in filmbeelden denk. Ik denk altijd in theater: hoe plaats ik iets op een podium?

Welke persoonlijke accenten leg jij in jouw lesgeven op MAAK?
Ik plaats dingen altijd in een ruimere context: bij spel denk ik altijd aan beweging en omgekeerd. Je kan nu eenmaal niet dansen zonder een verhaal te vertellen en bij spel moet je simpelweg bewegen om je verhaal kracht bij te zetten. Dat fysieke aspect hebben we heel erg meegekregen vanuit onze musicalopleiding en dat probeer ik door te geven aan mijn eigen leerlingen.

Hoe heb je de musicalafdeling zien groeien in de tijd dat je hier lesgeeft?
De eerste jaren dat ik hier lesgaf hadden we zo’n zevental leerlingen. Er waren weinig of geen plannen of structuren om op terug te vallen en we moesten eigenlijk alles van nul opbouwen. Pionierswerk zeg maar. Vanuit mijn kennis en stijl ging ik met de leerlingen aan de slag en maakte eenvoudige choreo’s op basis van het niveau van de leerlingen. Ondertussen zijn we fors gegroeid en vormen we een goed gestructeerde afdeling met een vijftigtal leerlingen die uit gans Vlaanderen komen.

Hoe ervaar jij het verschil tussen de woord- en de musicalafdeling?
Het zijn twee verschillende afdelingen met elk hun eigenheid, maar toch denk ik dat ze heel veel van elkaar kunnen leren. Zo zijn we in woord vaak bezig met experimenteren en creëren als kunstenaar. Ik zou echt graag mijn musicalleerlingen uitdagen om hun creërende kant meer te ontdekken. Woordleerlingen kunnen dan weer leren van het hechte groepsgevoel dat in de musicalafdeling zonder twijfel heel sterk aanwezig is.

Ik zou het persoonlijk ook heel interessant vinden om de kleinschalige uitvoeringen van woord in een klaslokaal om te wisselen met de grote shows van musical in Scharpoord. Leerlingen woord zouden er veel van leren om in een grotere ruimte te spelen, om een verhaal te vertellen voor 400 man in plaats van voor 20 man. Dat geeft een andere dimensie. En musicalleerlingen zouden door in een kleinere ruimte te moeten spelen dan weer meer naar de essentie van het performen moeten gaan. Even alle toeters en bellen weglaten en spelen maar!

Heb je voor een bepaalde discipline een grotere voorkeur?
Ik doe het allebei graag. In woord heb ik misschien een persoonlijker band met mijn leerlingen doordat ik hun enige leraar ben. In musical werken we steeds in teamverband. Op dit moment zie ik mezelf nu wel niet als dansleraar tot mijn 65ste. Ik doe zelf heel veel mee en ik wil niet de dansleraar worden die gewoon wat rondloopt en op de schouders tikt als er correcties moeten gebeuren. Ik wil alles zelf kunnen voortonen én meedoen. Maar we zien wel, voor hetzelfde geld kan ik het wel nog op mijn 65ste...(lacht)

Ben je zelf nog als performer actief?
Momenteel niet. Maar als regisseur maak ik wel voorstellingen met muzikanten om in culturele centra te spelen. Het zijn meestal popgroepen die  op festivals spelen en die dan naar mij komen met de vraag: kan jij voor ons met deze playlist een voorstelling maken? Ik benader dat dan als regisseur en zorg dan voor een verhaallijn in de voorstelling.

Je lijkt soms op MAAK te wonen. In de maand mei ben je er bijvoorbeeld elke zondag. Hoe hou je dit vol?
Ik doe het grotendeels voor mijn leerlingen. Ik sta nog steeds verbaasd van wat leerlingen allemaal voor mij doen. Ik wil hen dingen teruggeven en iets voor hen betekenen. Op zich zijn we ook geen grote afdelingen, maar ik wil écht wel dat ze blijven draaien. Het voordeel van op zondag te werken is ook dat je makkelijkst de meeste mensen bij elkaar krijgt, dat is gewoon zo…

Heb je hobby’s?
Ik kook graag en ben vorig jaar begonnen met gitaar spelen bij Willemijn. (Willemijn Vermeir, leerkracht MAAK – zie foto)

Lievelingseten?
Ik eet alles, ik eet gewoon graag.

Favoriete citytrip?
Voor theater vind ik Londen nog steeds fantastisch, dat blijft dé musicalcapitool van Europa. Parijs vind ik gezellig en boeiend, Berlijn leuk en ik ben graag in Rome.

Favoriete reisbestemming?
Wij hebben met de camper al heel Europa afgereisd. Ik fiets heel graag in Nederland en hou van Duitsland om te wandelen. Ik hoop de rest van de wereld ook nog te zien!

Favoriete muziek?
Bij ons staat Nostalgie Frankrijk steeds op, ik hou heel erg van Frans Chanson. Gershwin is mijn favoriete componist. Elk nummer van hem kan ik meezingen! Dat komt omdat ik thuis ben opgegroeid met Gershwin en Beethoven op de achtergrond.

Favoriete musical?
Chicago: schitterende musical van de geweldige choreograaf Bob Fosse.

Onlangs zag ik ook de musical Mathilda in Londen met het verhaal van Roald Dahl. Prachtige muziek, knappe decors…echt een aanrader!

Als je deze job niet zou doen, welke andere job zou je dan heel graag doen?
Binnen de cultuursector: choreograaf of theatermaker. Daarbuiten zou ik iets met mijn handen doen: koken, tuinbouw…

Wat wil je ooit nog in je leven verwezenlijken? Waar droom je van?
Ik plan niks, ik zie wat op mij afkomt en ik moet het leuk vinden. Ik wil wel nog een groot deel van de wereld zien, ik interesseer me heel erg voor wat er zich in andere landen afspeelt. Professioneel doe ik heel graag wat ik doe, dat geeft me rust!